احساس ناامیدی و یاس پایدار می تواند نشانه ی  افسردگی اساسی باشد، که به عنوان افسردگی بالینی نیز شناخته شده است.

افسردگی اساسی باعث می شود که هر کاری برای فرد مانند مطالعه، خواب، غذا خوردن و لذت بردن از در میان دوستان بودن و انجام فعالیت ها را دشوار می کند. برخی از افراد تنها یک بار در طول عمرشان افسردگی بالینی را تجربه می کنند در حالی که برخی دیگر چندین بار این مشکل را تجربه می کنند.

افسردگی بالینی می تواند برخی مواقع از نسلی به نسل دیگر در یک خانواده منتقل شود، ولی امکان دارد که افرادی که سابقه ی خانوادگی این بیماری را ندارند نیز به این مشکل دچار شوند.

 

افسردگی اساسی یا بالینی چیست؟

اکثر افراد در زمان خاصی از زندگی شان احساس غم و یا پایین بودن روحیه را تجربه می کنند. ولی افسردگی بالینی بخش بیشتر روز فرد را رد بر می گیرد، و در برخی مواقع بخصوص صبح ها به از دست دادن علاقه به فعالیت های عادی و روابط منجر می شود. علاوه بر این، با توجه به کتاب راهنمای کاربردی برای تشخیص سلامت روان، شما امکان دارد علائم دیگری را که افسردگی بالینی به حساب می آیند را دارا باشید. این علائم ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • خستگی و نداشتن انرژی غالبا در هر روز
  • احساسی بی ارزشی و گناه غالبا در هر روز
  • اختلال در تمرکز، و بی هدفی
  • بی خوابی و یا پرخوابی تقریبا هر روز
  • بی علاقه گی و کاهش لذت از انجام تمام فعالیت ها تقریبا هر روز (فقدان لذت، این آمار را می توان از گزارشی که دیگران در مورد فرد می دهند مشخص کرد)
  • بی قراری یا بی حالی
  • فکر کردن در مورد مرگ یا خودکشی
  • از دست دادن میزان قابل توجهی وزن یا افزایش وزن (تغییر بیش از ۵% از وزن بدن در طول یک ماه)

چه کسانی در معرض خطر ابتلا به افسردگی بالینی هستند؟

با توجه به آمار موسسه ملی بهداشت روان آمریکا حدود ۶٫۷ درصد بالای ۱۸ سال جمعیت آمریکا، بین ۲۰% تا ۲۵% از بزرگسالان زمانی از عمر خود را از افسردگی بالینی رنج می برند.

افسردگی بالینی همچنین سالمندان، نوجوانان و کودکان را تحت تاثیر قرار می دهد، ولی غالب تشخیص ها در گروه سنی ذکر شده وجود دارد.

 

آیا زنان نسبت به مردان از خطر ریسک بالاتری برای ابتلا به افسردگی بالینی برخوردار هستند؟

تقریبا زنان نسبت به مردان دو برار بیشتر به افسردگی بالینی مبتلا می شوند؛ تغییرات هورمونی در دوران بلوغ، قاعدگی، بارداری، سقط جنین، و یائسگی، ممکن است خطر ابتلا به افسردگی بالینی را در زنان افزایش دهد.

عوامل دیگری که خطر ابتلا به افسردگی بالینی را در زنان افزایش می دهد عبارتند از اینکه زنان به لحاظ بیولوژیک آسیب پذیرتر هستند: افزایش استرس در خانه یا در محیط کار، حفظ تعادل در زندگی خانوادگی یا در محیط حرفه ای کار، مراقبت از پدر و مادر پیر، و بزرگ کردن کودک به تنهایی عواملی هستند که می توانند باعث افسردگی بالینی در زنان شوند.

 

نشانه ی افسردگی بالینی در مردان چیست؟

افسردگی بالینی به طور قابل توجهی در مردان کمتر گزارش شده است. مردانی که از افسردگی بالینی رنج  می برند، کمتر به دنبال کمک گرفتن از دیگران هستند و کمتر پیش می آید که در مورد چیزی که تجربه می کنند با دیگران صحبت کنند.

نشانه های افسردگی در مردان می تواند شامل تحریک پذیری، خشم، و یا رو آوردن به مواد مخدر و الکل (سوء مصرف مواد همچنین می تواند بیشتر از علت اصلی افسردگی فرد را دچار افسردگی کند) باشد. سرکوب احساسات منفی می تواند باعث بروز رفتارهای خشونت آمیز شود. همچنین می تواند باعث افزایش بیماری، خودکشی، و قتل منجر شود.

 

چه چیزی باعث افسردگی بالینی می شود؟

برخی از دلایل معمول برای افسردگی بالینی شامل:

  • از دست دادن عشق به دلیل مرگ، طلاق یا جدایی
  • انزوای اجتماعی یا طرد شدگی
  • تغییر در زندگی— جابه جایی، فارغ التحصیلی، تغییر شغل و بازنشستگی
  • درگیری شخصی در روابط، به دلایل خاصی
  • سوءاستفاده جسمی، جنسی یا احساسی

 

افسردگی بالینی چگونه تشخیص داده می شود؟

یک متخصص سلامت روان—یک پزشک مراقبت های اولیه یا یک روانپزشک – می تواند یک ارزیابی دقیق انجام دهد. با مراجعه منظم به پزشک می توانید یک غربالگری افسردگی دریافت کنید. متخصص در مورد شخصیت و سابقه ی روانی خانوادگی تان از شما سوالاتی می پرسد و از شما سوالاتی می پرسد که از طریق انها می تواند افسردگی را در شما تشخیص دهد.

هیچ آزمایش خون، اشعه ی ایکس، و یا دیگر تست های ازمایشگاهی برای تشخیص افسردگی بالینی وجود ندارد. به هر حال، ممکن است پزشک برای تشخیص دیگر مشکلات پزشکی مشابه علائم افسردگی برای شما آزمایش خون بنویسد. به عنوان مثال، کم کاری تیروئید که برخی علائم مشابه افسردگی را دارد، و یا مصرف الکل و سوء مصرف مواد مخدر، مصرف برخی داروها یا سکته ی مغزی می توانند علائم افسردگی بالینی را داشته باشند.

 

افسردگی بالینی چگونه درمان می شود؟

افسردگی بالینی مشکلی جدی است، ولی یک بیماری قابل درمان است. بسته به شدت علائم، متخصص مراقبت های اولیه یا روانپزشک برای شما داروهای ضد افسردگی تجویز می کند. او همچنین با روان درمانی، یا صحبت درمانی به حالات عاطفی شما رسیدگی کند.

گاهی اوقات، برای افزایش اثر بخشی دیگر داروهای ضد افسردگی تجویز می شوند. برخی از داروها بر روی برخی از افراد اثربخش تر هستند. ممکن است پزشک داروهای مختلف در دوزهای مختلف را بر روی شما امتحان کند تا میزان اثر بخشی داروها بر روی شما را تشخیص دهد.

گزینه های دیگری برای درمان افسردگی بالینی وجود دارند- مانند درمان با الکتروشوک، که ECT یا شوک درمانی نیز نامیده می شود، که در صورتی که داروها بی اثر باشند از این نوع درمان استفاده می شود.

 

آیا می توان از افسردگی بالینی پیشگری کرد؟

زمانی که شما به نوعی از افسردگی بالینی دچار می شوید، شما در معرض خطر ابتلا به نوعی دیگر نیز می باشید. بهترین راه حل برای جلوگیری از مبتلا شدن به انواع دیگر افسردگی ادامه مصرف داروهای تجویز شده برای جلوگیری از عود بیماری است. همچنین آگاهی شما در مورد علائم و نشانه های افسردگی بالینی بسیار مهم است، با پزشک خود در مورد علائم این بیماری صحبت کنید و اگر هر گونه علائمی دارید آن را با پزشک در میان بگذارید.

منابع:

National Institute of Mental Health: “What Is Depression?” and “What

Are the Different Forms of Depression?”

American Psychiatric Association. Diagnostic and Statistical Manual of

Mental Disorders: DSM-5, American Psychiatric Pub.

Fieve, R. Bipolar II, Rodale Books, 2006.

The Journal of the American Medical Association. “Recommendations

for Screening Depression in Adults,” Vol. 315, No. 4, January 26, 2016

مترجم: نسرین بنی عباسی زاده

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*